De mensen die mijn blog geregeld bezoeken zal het zeker niet zijn ontgaan. Ik ben de laatste tijd wat minder actief met schrijven. Hoewel mijn vingers jeuken om met jullie al het nieuws en interessants te delen, is het er nog niet van gekomen.
Ik zit momenteel midden in een verbouwing/ verhuizing en ben dan ook druk bezet met deze zaken. Dus voor mijn trouwe lezers nog even geduld en voor de nieuwe bezoekers hoop ik ook dat jullie toch terugkomen om binnenkort weer meer te lezen over brands, retail en design.
In de laatste week denk je aan de toekomst en vooral wat er aan vooraf is gegaan. Zo heeft het pop-up shop verschijnsel dit jaar zich ontwikkeld tot een mainstream fenomeen. En blijkt de kredietcrisis de katalysator om mensen on-line hun spullen te doen kopen. Deze twee trends lijken 15 jaar geleden nog niet te hebben bestaan maar als je dieper graaft kom je visionaire ideeën van nog langer geleden tegen die er toch wel heel dichtbij zaten.
Zo is er het “fingertip shopping” een toekomstvisie uit het Verenigde Staten van de jaren 60 om thuis voor een scherm te winkelen en je rekeningen te betalen. Hoe visionair de technologie ook is de traditionele rol in het huishouden zullen volgens de makers van de film in de toekomst ongewijzigd blijven. En hiermee wordt ook weer duidelijk dat technologie beter is te voorspellen dan sociologie die in de retail een zeer grote rol in de toekomstontwikkeling spelen.
Een ander verschijnsel dat vele jaren eerder lijkt te zijn bedacht is pop up retailing. In het februari nummer van de futurist uit 1981 beschrijft men de toekomst van het winkelencentrum. De “Mobile mall” is een soort tijdelijk winkelcentrum wat teruggrijpt op het eeuwen oude concept van de reizende handelaar.
Een uitleg in het artikel staat hieronder:
“It will be the age-old concept of the traveling merchant; but instead of camels or sailing vessels, the retailer of the future will transport his material via superhighway and erect his store on site,” says the originator of the retailing on wheels concept, Elinor Selame of Selame Design in.
“The advantage of mobile malls lies in their simplicity, economy, and mobility. Retailing on wheels, Selame argues, may be a popular marketing response in an era of shrinking energy supplies and hard-bargaining consumers.”
Aardig om te zien dat de bedenkers van de mobile mall het nog steeds zeer actuele probleem van de koopjes jagende consument en het energie probleem in hun vinding zien opgelost worden. En dan zie je maar weer hoe moeilijk de toekomst ook is te voorspellen je soms gewoon even moet terugkijken.
Het is bijna het eind van het jaar en dan komen de voorspelingen en trends voor het komende jaar weer uit. Van de vele die ik al voorbij heb zien komen trok er een mijn aandacht. Op de website van Designweek zetten Steve James-Royle en Judge Gill van The Yard Creative enkele punten uiteen, waarvan zij denken dat die volgend jaar een grote rol gaan spelen in retail(design). Alle punten zijn op deze blog al wel eens besproken maar het is nooit verkeerd om ze na een jaartje eens op een rijtje te zetten.
Winkels moeten “Brand homes” worden en niet walk-in advertenties.
Experiental design wordt een noodzaak
We gaan een explosieve groei zien in dual-brand winkels
Retailers zullen zich nog meer gaan richten op het ontwikkelen van een constante relatie met de consument.
Een sterke toename van digitale elementen in de winkelervaring
Vooral het eerste punt houd mij al geruime tijd bezig. Want net als vele ben ik van mening dat een merk niet een logo is maar een gevoel. Alles van je merk hoort dit uit te ademen. Dat geld ook voor je interieur. Deze moet, net als de rest, proberen het gevoel wat het merk wil overdragen, op te roepen.
En dat lukt niet door allen veel huisstijlkleuren of het logos in je interieur te tonen. Maar door je bezoeker en/of personeel in een omgeving te zetten waar ze je merkwaarden ervaren. Dit geldt naar mijn mening voor elke ruimte waar je wilt communiceren wie je bent, van je flagshipstore tot het hoofdkantoor.
Volgens vele is door internet de macht weer aan de consument. Maar misschien moet de echte verschuiving nog komen. Want is de consument via het internet nu nog op jacht naar een goede deal, in de toekomst zet hij zijn wens er gewoon op. Personal RFP (request for proposal) of Broadcast shopping is een businessmodel waar de consument niet reactief maar actief te werk gaat. Het is in feite een omgekeerd model van het traditionele winkelen die er vanuit gaat dat de consument zijn behoefte publiceert en de retailer deze klant dan vindt.
Een voorbeeld van dit wordt gegeven door Scott Adams de bedenker van de term Broadcast shopping
For example, let’s say you’re looking for new patio furniture. The words you might use to describe your needs would be useless for Google. You might say, for example, “I want something that goes with a Mediterranean home. It will be sitting on stained concrete that is sort of amber colored. It needs to be easy to clean because the birds will be all over it. And I’m on a budget.”
Your description would be broadcast to all patio furniture makers, and those who believe they have good solutions could contact you, preferably by leaving comments on the web page where you posted your needs. You could easily ignore any robotic spam responses and consider only the personalized responses that include pictures.
Wanneer dit model zou aanslaan kan het wel eens voor een kleine revolutie gaan zorgen. Want als de consument niet meer opzoek hoeft te gaan hebben de kleintjes ook weer een kans. Zij worden niet meer overschaduwd door de grote jongens die bij de jacht naar een koop als eerste opduiken. Zo lijken de voordelen van het internet, die door het grote geld teniet zijn gedaan, weer deels te gaan verdwijnen en wordt de waarde van branding door het internet wederom op de proef gesteld.
Tijdelijke retailconcepten waar de jonge ondernemer voor een bepaalde periode een platform krijgt lijken een trend aan het worden. Eerder berichte ik al over verschillende nieuwe concepten met retail innovatie als uitgangspunt.
En de wereld is weer een initiatief rijker. In Melbourne staat namelijk sinds kort een installatie achtige retailruimte in de ongebruikte doorgang van een warenhuis. Volgens de ontwerper Matt Gibson heeft hij zijn inspiratie voor het ontwerp gehaald uit de analogie met een broedkast.
De ruimte, die de mogelijkheid biedt om op verschillende wijze jezelf te presenteren, ziet er ongepolijst en ruw uit. Het containerachtige bouwwerk steekt duidelijk af tegen de glad afgewerkte winkelomgeving en vergroot daarmee het gevoel van iets tijdelijks en experimenteels.
Het deed mij ook een beetje denken aan de voetgangertunnels in verschillende Aziatische landen waar ik ben geweest. Die worden bijna altijd volledig gevuld met winkeltjes of stalletjes. Ik denk dat we sowieso wel wat zouden kunnen leren van deze bottom of the pyramide retailing, Reverse innovation heet dat geloof ik tegenwoordig
Mc Donalds doet het gedeeltelijk, Nike doet het geregeld en nu sluit Starbucks zich aan bij de grote retailers die een locatie specifiek winkeldesign concept gaat gebruiken. Starbucks is al weer een tijdje op zoek naar zijn nieuwe ik. Het heeft door de snelle groei volgens vele namelijk zijn ziel verloren.
Niet zolang geleden berichte ik al over een van hun nieuwe initiatieven om weer dichter bij zijn roots te komen. Zo opende ze laatst een un-branded concept in hun geboortestad Seatle. En nu lanceert Starbucks in Groot-Brittannië een boutique concept dat weer wat meer authenticiteit moet teruggeven aan het merk.
Het nieuwe concept, wat ontworpen is door Starbucks interne ontwerpafdeling, gebruikt enkele ideeën uit de un-branded winkel. Zo wordt er hergebruikt hout, die deze keer uit een oude brouwerij komt, toegepast. Maar ze introduceren ook nieuwe elementen zoals een bar waarmee men probeert de klanten aan te sporen om een praatje met elkaar te maken. Hiermee lijken ze weer proberen in te haken op het third place idee.
Ook wordt het oude logo op de gevel geplaatst waarmee ze duidelijk lijken te maken terug willen naar de oorsprong. Dit logo, wat ze een tijdje geleden weer van stal haalde, is gebaseerd is op een 16de eeuwse houtsnede uit Noorwegen en prijkte ooit op de eerste winkel die toen nog Starbucks Coffee, Tea, and Spice hete.
Deze ontwikkeling, die een combinatie is van de trends authenticiteit en lokaal, is bedoeld om te concurreren met de kleine zelfstandige ondernemer die weer op steeds meer sympathie van de consument kan rekenen. Of de grote jongens dezelfde ziel in hun winkels kunnen stoppen als die lokale winkels is de vraag. Ik denk dat het kan maar dan is natuurlijk voor een franchise veel makelijker dan een organisatie als Starbucks.
Misschien moeten ze veel meer naar een businessmodel van de grote bierbrouwers. Bij dit model is de vrijheid van de ondernemer die onder contract staat heel groot. Het zorgt er voor dat het lokale karakter sterk aanwezig is . Maar aan die vrijheid hangt wel een prijs en dat is dat je moet schenken wat wij brouwen.
Een filmpje met uitleg van Starbucks zelf klik hier
Het toevoegen van andere activiteiten aan je winkel lijkt een trend aan het worden, denk bijvoorbeeld aan de spa in Wholefoods. Ook de Britse muziek en entertainment retailer HMV, die de laatste jaren flink te leiden heeft gehad onder de populariteit van het downloaden, lijkt zijn heil te zoeken in deze hybride trend.
Om het tij te doen keren zijn ze een samenwerking aangegaan met Curzon cinema’s. Met de samensmelting van winkel en bioscoop probeert HMV de bioscoopbezoekers in de foyer te verleiden tot een aankoop. Volgens een woordvoerder van HMV: “Shoppers can watch the film and then buy the soundtrack or the book or the T-shirt – there is a lot of synergy between the two.”
Ook zijn er plannen om met de concertorganisatie MAMA group, telecombedrijf Orange en digitaal mediabedrijf 7digital dingen te organiseren. Of deze hybride winkel zal slagen is nog niet bekend maar het heeft veel weg van de verkoop van merchandise bij grote concerten en daar lijkt de cross-selling goed te werken.
Een plaats waar retail, horeca en cultuur voor kortere of langere tijd kunnen ondernemen. Enkele jaren geleden werkte ik kortstondig aan een dergelijke pop up ‘warenhuis’ waar voornamelijk locale ondernemers een poosje konden ondernemen. Mijn project Surprise enterprise diende als blauwprint voor dit initiatief van een grote gemeente in Nederland.
Nu blijkt aan de andere kant van de oceaan bij een stadsbestuur eenzelfde idee te zijn geboren. De leiding van de stad San Francisco zocht een bestemming voor een braakliggend terrein waar de bouw door de recessie enkele jaren is stilgelegd. Voor dit plan gaven zij het architectenbureau Envelopead de opdracht een non-permanente oplossing te zoeken.
Deze oplossing vonden zij in een complex van doek, steigerpijpen en containers waar retail, horeca en kunst elkaar kunnen ontmoeten. De containers die om een binnenplaats staan kunnen naargelang gebruik solitair of geschakeld worden ingezet. In de overdekte binnenplaats is plek om te eten afgewisseld met een evenement of filmvertoning. Verder is er een glazen ruimte waar locale galeriehouders exposities kunnen houden.
Of dit bijzondere project doorgaat is nog niet helemaal duidelijk maar de milieuactivisten onder ons hoeven zich geen zorgen te maken over afval want de gehele constructie is namelijk duurzaam en na gebruik volledig herbruikbaar. Ik hoop in ieder geval dat we het snel verwezenlijkt zullen zien worden en er meer van dergelijke initiatieven volgen.
Sarah was haar baantje als internet creatieveling zat en ging op Portobello market tweedehandsspulletjes verkopen. Het contact met mensen beviel haar zo dat ze het idee kreeg om een ‘echte’ winkel te beginnen. Aangemoedigd door haar vriend startte ze een zeer eigenzinnig webwinkel waar hun huiskamer als decor dient.
De producten, die je kan aanklikken om ze te kopen, worden iedere keer in een andere thematische setting gepresenteerd. De stillevens zijn prachtig gestyld en lijken meer op een etalage dan een webwinkel. Het aangeboden assortiment bestaat voornamelijk uit vintage die Sarah vind op het web alsook uit spullen van bevriende designers.
Over aandacht hoeft dit sympathieke en mooie webwinkeltje niet te klagen. Je kon ze namelijk al zien in de Engelse Vogue, de London Time Out en sinds kort zelfs in een videoclip van de hippe band La Roux. En al die aandacht is terecht want zeker in deze tijden zijn dit soort initiatieven een verademing.
Mocht je meer over mij willen weten kijk dan op mijn Linked IN profiel: http://www.linkedin.com/pub/6/53b/a84
Maar je kan natuurlijk ook direct wat vragen via mijn mail. plfhoen@yahoo.com
