Starbucks introduceert super lokaal store design

Mc Donalds doet het gedeeltelijk, Nike doet het geregeld en nu sluit Starbucks zich aan bij de grote retailers die een locatie specifiek winkeldesign concept gaat gebruiken. Starbucks is al weer een tijdje op zoek  naar zijn nieuwe ik. Het heeft door de snelle groei volgens vele namelijk zijn ziel verloren.

 Niet zolang geleden berichte ik al over een van hun nieuwe initiatieven om weer dichter bij zijn roots te komen. Zo opende ze laatst een un-branded concept in hun geboortestad Seatle. En nu lanceert Starbucks in Groot-Brittannië een boutique concept dat weer wat meer authenticiteit moet teruggeven aan het merk.

Het nieuwe concept, wat ontworpen is door Starbucks interne ontwerpafdeling, gebruikt enkele ideeën uit de un-branded winkel. Zo wordt er  hergebruikt hout, die deze keer uit een oude brouwerij komt, toegepast. Maar ze introduceren ook nieuwe elementen zoals een bar waarmee men probeert de  klanten aan te sporen om een praatje met elkaar te maken. Hiermee lijken ze weer  proberen in te haken op het third place idee.

Ook wordt het oude logo op de gevel geplaatst waarmee ze duidelijk lijken te maken terug willen naar de oorsprong. Dit logo, wat ze een tijdje geleden weer van stal haalde, is gebaseerd is op een 16^de eeuwse houtsnede uit Noorwegen en prijkte ooit op de eerste winkel die toen nog Starbucks Coffee, Tea, and Spice hete.

Deze ontwikkeling, die een combinatie is van de trends authenticiteit en lokaal, is bedoeld om te concurreren met de kleine zelfstandige ondernemer die weer op steeds meer sympathie van de consument kan rekenen. Of de grote jongens dezelfde ziel in hun winkels kunnen stoppen als die lokale winkels is de vraag. Ik denk dat het kan maar dan is natuurlijk voor een franchise veel makelijker dan een organisatie als Starbucks.

Misschien moeten ze veel meer naar een businessmodel van de grote bierbrouwers. Bij dit model is de vrijheid van de ondernemer die onder contract staat heel groot. Het zorgt er voor dat het lokale karakter sterk aanwezig is . Maar aan die vrijheid  hangt wel een prijs en dat is dat je moet schenken wat wij brouwen.

Een filmpje met uitleg van Starbucks zelf klik hier

mooie Quote

Was mijn mapje met nog te behandelen items aan het opschonen en kwam deze prachtige quote tegen.

If your brand isn’t changing the world, the world will be changing you. 

Need I say more

Ik kan helaas de afzender niet meer achterhalen dus als iemand dit weet hoor ik het graag.

HMV combineert winkel met bioscoop

Het toevoegen van andere activiteiten aan je winkel lijkt een trend aan het worden, denk bijvoorbeeld aan de spa in Wholefoods. Ook de Britse muziek en entertainment retailer HMV, die de laatste jaren flink te leiden heeft gehad onder de populariteit van het downloaden, lijkt zijn heil te zoeken in deze hybride trend.

Om het tij te doen keren zijn ze een samenwerking aangegaan met Curzon cinema’s. Met de samensmelting van winkel en  bioscoop probeert HMV de bioscoopbezoekers in de foyer te verleiden tot een aankoop. Volgens een woordvoerder van HMV: “Shoppers can watch the film and then buy the soundtrack or the book or the T-shirt – there is a lot of synergy between the two.”

Ook zijn er plannen om met de concertorganisatie MAMA group,  telecombedrijf Orange en digitaal mediabedrijf 7digital dingen te organiseren. Of deze hybride winkel zal slagen is nog niet bekend maar het heeft veel weg van de verkoop van merchandise bij grote concerten en daar lijkt de cross-selling goed te werken.

Via Ultra Culture en Retail week

Een warenhuis voor pop up winkels

Een plaats waar retail, horeca en cultuur voor kortere of langere tijd kunnen ondernemen. Enkele jaren geleden werkte ik kortstondig aan een dergelijke pop up ‘warenhuis’ waar voornamelijk locale ondernemers een poosje konden ondernemen. Mijn project Surprise enterprise diende als blauwprint voor dit initiatief van een grote gemeente in Nederland.

Nu blijkt aan de andere kant van de oceaan bij een stadsbestuur eenzelfde idee te zijn geboren. De leiding van de stad San Francisco zocht een bestemming voor een braakliggend terrein waar de bouw door de recessie enkele jaren is stilgelegd. Voor dit plan gaven zij het architectenbureau Envelopead de opdracht een non-permanente oplossing te zoeken.  

Deze oplossing vonden zij in een complex van doek, steigerpijpen en containers waar retail, horeca en kunst elkaar kunnen ontmoeten. De containers die om een binnenplaats staan kunnen naargelang gebruik solitair of geschakeld worden ingezet. In de overdekte binnenplaats is plek om te eten afgewisseld met een evenement of filmvertoning. Verder is er een glazen ruimte waar locale galeriehouders exposities kunnen houden.

Of dit bijzondere project doorgaat is nog niet helemaal duidelijk maar de milieuactivisten onder ons hoeven zich geen zorgen te maken over afval want de gehele constructie is namelijk duurzaam en na gebruik volledig  herbruikbaar. Ik hoop in ieder geval dat we het snel verwezenlijkt zullen zien worden en er meer van dergelijke initiatieven volgen.

Via  Labelscar

Huiskamer supermarkt

Sarah was haar baantje als internet creatieveling zat en ging op Portobello market tweedehands spulletjes verkopen. Het contact met mensen beviel haar zo dat ze het idee kreeg om een ‘echte’ winkel te beginnen. Aangemoedigd door haar vriend startte ze een zeer eigenzinnig webwinkel waar hun huiskamer als decor dient.

De producten, die je kan aanklikken om ze te kopen, worden iedere keer in een andere thematische setting gepresenteerd. De stillevens zijn prachtig gestyld en lijken meer op een etalage dan een webwinkel. Het aangeboden assortiment bestaat voornamelijk uit vintage die Sarah vind op het web alsook uit spullen van bevriende designers.

Over aandacht hoeft dit sympathieke en mooie webwinkeltje niet te klagen. Je kon ze namelijk al zien in de Engelse Vogue, de London Time Out en sinds kort zelfs in een videoclip van de hippe band La Roux. En al die aandacht is terecht want zeker in deze tijden zijn dit soort initiatieven een verademing.

Voor de  site supermarketsarah

Mac Donalds houdt design wedstrijd onder lokale designers

Voor mij is de Mac Donalds een van de beste voorbeelden van een retail merk dat zijn globale identiteit weet te combineren met een lokaal gezicht. Het merk is dan ook een van de weinige die in tegenstelling tot enkele andere grote merken als IKEA en Wall Mart overal succesvol is. Dit komt door verschillende factoren maar de grootste is wel het begrip en aanpassingsvermogen aan de lokale cultuur.

Dat begrip van die verschillende culturen uit zich in het assortiment als in de winkels zelf. Zo zal er op de menukaart in elk land de Big Mac staan maar voeren ze verder een hele reeks lokale “specialiteiten’. Niet alleen houden ze  rekening met de smaak van een streek maar ook de religieuze identiteit van een bepaald gebied word serieus genoemen. Zelfs de namen van hun iconen waar vaak de naam Mac in zijn verwerkt zijn niet heilig en worden in China bijvoorbeeld vervangen door poëtisch klinkende namen als “Fiery Phoenix”.

De winkels van ’s werelds grootste fastfoodketen zien er over de hele wereld niet allen overal anders uit er worden ook diverse formats gevoerd. Zo hebben ze het Mc Cafe concept en zie je in verschillende landen op straat kleine Mac Donalds  kioskjes staan. In Japan is er  zelfs een Pop up winkel geweest die volgens de laatste trend van stealth branding was uitgevoerd. En ze blijven constant experimenteren.

Aan het uiterlijk van de winkel besteed Mac Donalds de laatste tijd steeds meer aandacht. Zo introduceerde ze enkele jaren geleden in europa een make-over operatie met de naam forever young. Het merk wilde met de ‘de-plasticizing’ van het interieur meer aansluiten op hun nieuwe Trading-up strategie. Deze up-scale verbouwing van alle Macs in Europa heeft geresulteerd in de hoogste omzet van alle werelddelen dat terwijl de VS veel meer filialen heeft.

En dat succes proberen ze nu ook in de VS  te evenaren met het introduceren van drie interieur concepten die luisteren naar de namen Fresh and vibrant, Simply modern en Young and cheerfull. Alle drie de richtingen hebben die betaalbare luxe uitstraling. Elke richting focust zich net iets meer op een specifieke doelgroep en urbane omgeving. Zo is Simply modern een stedelijk concept en Fresh and vibrant meer een familieconcept voor de vele Amerikaanse buitenwijken.

De invloed en vrijheid van het regionaal management is dus groot bij Mac Donalds. En dat blijkt ook weer uit een initiatief van de Australiërs, die trouwens het Mc café ook hebben bedacht.  In Australië is het de gewoonte dat regionale designbureaus de restaurants ontwerpen om zo het lokale karakter op te spelen. Om dit nog eens te benadrukken hebben ze recentelijk samen met Design Institute of Australia (DIA) een design competitie voor  young designers uitgeschreven.

De Big Picture Design Challenge, zoals de wedstrijd heet, vraagt jong talent grafiek en/of fotografie te ontwerpen voor een oppervlak of gebied in een van hun restaurants. De winnaars zullen beloond worden met 4000 dollars en zien hun ontwerp gerealiseerd worden in een van die restaurants.  Mac Donalds I’m lovin them.

Ziba design probeert eerste Chinese global brand te creëren

Het westen, met al zijn ontwerpbureaus, richt zich voornamelijk op de opkomende economieën zoals India en China. Maar wat vele vergeten is dat bedrijven uit deze opkomende economie zich al enkele jaren ook heel graag op ons willen gaan richten. En daar liggen voor brand en designbureaus al langere tijd grote kansen. Het ontwerpbureaus Ziba  lijkt als eerste dit te gaan proberen. Zij hopen  een groot Chinees merk international op de kaart tegaan  zetten.

In het geheim blijkt Ziba al 2 jaar lang aan een herpositionering van het sportmerk Li Ning te werken. Alle onderdelen van het merk zijn onder de loep genomen. Van product line, winkelinterieur , visual identity tot het veel besproken logo. De make over is in eerste instantie voor de interne markt bedoeld maar uiteindelijk is de ambitie deze over de hele wereld uit te rollen en daar zal Ziba ze bij helpen

Het ontwerpbureau Ziba is geen onbekende in de sportsware wereld. Het in Portland Oregon gevestigde bedrijf ontwierp in het verleden voor Nike, die zijn hoofdkantoor ook in Portland heeft staan. Dat ligt bij Nike natuurlijk gevoelig maar het eerste spelde prikje van de Chinezen naar de Amerikaanse gigant kwam al wat eerder. In 2007 vestigde Li Ning namelijk een designafdelingen in de stad Portland. Het mag je nu niet meer verbazen dat deze om de hoek van Ziba is.

Alle onderdelen van dit project zijn interessant maar mijn meeste aandacht gaat toch uit naar het winkelontwerp. Al was het allen maar  omdat  het teleurstellende avontuur uit Maastricht nog niet zolang geleden is. Maar ze lijken snel van deze fout geleerd te hebben en de nieuwe winkel beloofd heel wat meer te zijn dan die vlakke ervaring uit het zuiden van Nederland.

Opvallende elementen zijn de ronde TL lampen die, net als het krijtbord waar de werknemers hun favoriete producten kunnen opschrijven, verwijzen naar de turn achtergrond van de oprichter. Het algemene winkelbeeld ziet er zeer eigentijds uit. Hoewel ik de beoogde “Balinghou” (de jongeren uit China die na de economische hervormingen zijn geboren) doelgroep niet ken zie ik wel voor me dat het daar gaat slagen.

De grootste uitdaging zit hem in de ambities van de Chinezen om deze winkels ook hier te laten slagen. De winkel ziet er goed uit alleen kan ik nog niet het zeer slimme, diverse en uitgebreide retail marketingbeleid ontdekken wat giganten als Nike en Adidas tentoonstellen. Maar wie weet wordt dit Chinese merk opgepakt door een kleine groep en zou het zo een cultstatus kunnen bereiken om uiteindelijk door de  massa te worden opgepakt. Of zou het de Aziatische autofabriekanten succesformule van prijs/kwaliteit volgen?

Wat ze ook hanteren, ik hoop dat ze gaan slagen. Want een beetje variatie in nationaliteit op het lijstje met grote merken lijkt mij niet ongezond. De opkomst van merken uit die opkomende economieën opent hier in het westen trouwens een hele nieuwe markt voor de ontwerpbureaus. Bureaus die nu allemaal hopen voet aan die Aziatische grond te krijgen. Want wie kent er nou zijn speelveld beter dan de thuispartij?

Onderwerp over ZIBA en Li Ning via Fast Company

Werknemers van Puma worden brand ambassadors

foto via www.mediapost.com

Volgens Neumeier is je merk het gevoel wat de consument  van je product dienst of bedrijf heeft. Maar zijn het niet de mensen die er werken die dat gevoel van je merk overdragen aan die consument.  De laatste jaren zijn steeds meer bedrijven gaan beseffen dat de ware ‘brand ambassadors’ van het bedrijf de eigen werknemers zijn.

Dat vindt Puma duidelijk ook, wat blijkt uit hun meest recente retail marketing campagne. Zij hebben namelijk  14 werknemers geselecteerd die foto’s en gedachten delen met de rest van de wereld. Ook zullen ze hoofdpersoon zijn op in-store evenementen en andere festiviteiten waar Puma aanwezig is.

Deze actie zou natuurlijk te beperkt zijn wanneer je van al die persoonlijke dingen alleen in de real world op de hoogte kan blijven. Daarom is er voor alle ander die niet naar de desbetreffende winkel  of evenement kunnen gaan een Facebook pagina geopend waar je de 14 werknemers kan volgen. 

Je moet natuurlijk wel zeer loyale werknemers hebben om op deze manier je merk over te durven brengen om zo customer engagement te realiseren. Maar aan loyale medewerkers geen tekort als jij kijkt naar de enorme aantallen video’s die de Puma werknemers hebben ge-upload op het Puma YouTube kanaal.

Het aan het woord laten van je eigen mensen om je merk te communiceren vind ik een fascinerende gedachte. De manier sluit namelijk perfect aan bij de authenticiteit trend die vraagt naar merken welke zichzelf zijn. Je consumenten laten identificeren met hun peer  ipv zich spiegelen aan een beroemdheid vind ik een mooi initiatief . Maar die peer ook nog uit je eigenbedrijf laten komen lijkt zo’n goed idee (al is het alleen maar omdat die niet zo duur zijn als een stervoeballer) dat er vast nog meer merken zullen volgen.

Chinezen zijn gek op IKEA maar kopen er niet

foto via LA times

IKEA maakt bekend nog nooit zoveel te hebben verkocht. Ondanks de vertragende groei wisten zij een omzet was 21.5 miljard euro’s te realiseren. Alleen lijkt deze stijging niet uit China te komen. Daar vestigde de Zweedse meubelgigant samen met vele andere grote retailers zich zo’n 10 jaar geleden. Maar waar de  meeste van deze  grote jongens sinds kort eindelijk winst weten te maken blijft de IKEA daar nog steeds tegenvallen.

Het lukt de producent van betaalbaar design meubilair in China maar niet zijn  bekendheid en  populariteit om te zetten in klinkende munt. Als je de bezoekers aantallen bekijkt zou je dat niet verwachten. Maar wanneer men in de winkel loopt zie je mensen een tukje op een bank doen, foto’s van elkaar nemen of voor de zoveelste keer in de rij staan voor een gratis re-fill.

De Yi Jia zoals de Chinezen de keten noemen blijkt de hangplek te zijn voor een alsmaar welvarend wordende groep mensen. Dit laatste is de reden dat de ‘retailtoeristen’ niet geweigerd worden. Want de eigenaren van de Chinese filialen hopen dat ze vertrouwd raken met het merk en ooit geld genoeg hebben om dan ook iets te kopen.

Toch lijkt op dit moment de IKEA nog voor veel chinezen meer een bestemming voor een dagje uit. Een pretpark waar men de westerse welvaart kan ervaren. Alleen ,de voor hen wel erg dure producten, daar kopen is blijkbaar geen optie. Liever kijken ze wat je moet hebben om succes uit te stralen om hierna ergens anders een imitatie aan te schaffen. 

De Chinezen houden net als wij wel van de IKEA experience maar niet van de voor hun ogen hoge prijzen voor producten uit eigen land. IKEA heeft die prijzen in 2002 al drastisch verlaagd en desondanks weten ze nog steeds niet dat smart value merk te zijn wat ze in al hun andere (relatief rijke) vestigingslanden is.

Zou dit dan ook de werkelijk reden zijn dat ze de plannen om zich in India te vestigen hebben afgeblazen? Dat laatste is nu nog niet duidelijk wat wel helder is dat we blijkbaar niet zomaar mogen aannemen dat een succesformule in een deel van de wereld ook succesvol kan zijn in de ander zonder er iets aan te veranderen.

Voor meer over dit fenomeen lees dan het artikel uit de LA times klik hier

De tijdelijke winkel wordt volwassen

Nu de huurprijzen van onroerend goed, vooral in de wereldsteden, een all-time low hebben behaald wint de pop up winkel verder aan populariteit en dringt deze door tot in de high-streets. Het winkeltype dat bedacht is door discounters en enkele jaren geleden werd overgenomen door de hippe modehuizen is sinds kort het nieuwe reclamemiddel voor de grote jongens als Gap, Uniqlo en Nike. Ook is het een oplossing voor vastgoedbezitters om nog wat geld te verdienen aan de leegstand.

De pop up winkel is een  concept dat volwassen lijkt te zijn geworden. Want na de guerrilla marketing, die in niet bezetten gebouwen tijdelijk huisde, beginnen er nu eindelijk ook winkel te ontstaan die tijdelijke bezetting als winkelconcept hebben. Ooit bedacht ik een afdeling in het warenhuis V&D dat ruimte biedt aan tijdelijke winkels. Omdat het mij duidelijk leek dat steeds meer retail, zoals al op het net gebeurde, faciliteren ipv zelf spullen verkopen.

Enkele jaren geleden zag je in New York een van eerste initiatieven van zo’n facaliterende  ‘winkel’. Twee kunstenaars begonnen de boetiek Grand Opening waar regelmatig een nieuwe winkel werd geopend. Sinds dit jaar is er in deze zelfde stad een minder kunstzinnige variant. De winkel 303 Grand bied iedereen een kans om tijdelijk een winkel te hebben in de hippe wijk Williamsburg. En sinds kort hebben wij in Nederland de Brandnew store een soortgelijk initiatief welke geheel kan worden aangepast aan de ‘look’ en ‘feel’ van een te presenteren product.  Nu maar wachten op dat warenhuis wat een afdeling reserveert voor meerdere tijdelijke initiatieven.